Ενδοδοντία

Η ενδοδοντική θεραπεύει, διατηρώντας το δόντι.

Παρουσία παθολογιών της στοματικής κοιλότητας, η οδοντική ενδοδοντική θεραπεία (ή θεραπεία ριζικού σωλήνα) συνίσταται στην αφαίρεση του οδοντικού πολφού και των βακτηρίων που υπάρχουν μέσα στον ριζικό σωλήνα.

Αυτό που ονομάζεται θεραπεία ριζικού σωλήνα του δοντιού αποτελείται από:

αφαίρεση οδοντικών νεύρων,
καθαρισμός ριζικού σωλήνα,
σφράγιση με θερμοπλαστικό υλικό (γουταπέρκα) και τσιμέντο, ή ιατρικό υλικό σφράγισης.

Γενικά, μια μόνο συνεδρία είναι αρκετή. Σε ειδικές περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί να πραγματοποιηθούν δύο ή περισσότερες ενδοδοντικές συνεδρίες.

Τα πιο κοινά σημεία και συμπτώματα που υποδηλώνουν ότι ένα δόντι χρειάζεται ριζικό σωλήνα είναι:

εκτεταμένος πόνος
αυξημένη ευαισθησία στη ζέστη και το κρύο.
πόνος κατά το μάσημα.
πρήξιμο.
πόνος στα ούλα γύρω από το δόντι.

Σε ορισμένες περιπτώσεις τεκμηριώνεται και η απουσία συμπτωμάτων.

Σε σύγκριση με ένα ζωτικό δόντι, τα αποβιωμένα δόντια είναι πιο πιθανό να υποφέρουν από κατάγματα. Το αποβιωμένο δόντι, στην πραγματικότητα, στερείται νευρικών απολήξεων και αιμοφόρων αγγείων, καθώς έχει στερηθεί τη ζωτικότητα.

Για να εξουδετερώσει την ευθραυστότητα ενός δοντιού που υποβάλλεται σε θεραπεία ριζικού σωλήνα, αφού έχει πραγματοποιήσει τη θεραπεία του ριζικού σωλήνα, ο οδοντίατρος μπορεί να αξιολογήσει την ανακατασκευή του δοντιού με έναν ενδοκαναλικό στύλο, δηλαδή ένα στοιχείο που θα εισαχθεί μέσα στη ρίζα του δοντιού, για να εγγυηθεί μεγαλύτερη σταθερότητα και αντίσταση.

Στη συνέχεια, ο οδοντίατρος εφαρμόζει μια οδοντική στεφάνη (ή κάψουλα), ένα είδος κελύφους που καλύπτει και προστατεύει το αποβιωμένο δόντι, διασφαλίζοντας την πλήρη λειτουργική του αποκατάσταση.

Εκτός από την αποκατάσταση της μάσησης, η αναδόμηση των αποβιωμένων δοντιών επιτρέπει στο θεραπευμένο δόντι να επανέλθει στο φυσικό του χρώμα.